قرار است نامه ای به مسیح (ع ) باشد …

تمام روز را فکر میکنم چه بنویسم ؟ اصلن از کجا شروع کنم ؟ گفتم شروع ! خوب راستش من همیشه از شروع کردن کم آورده ام !مثلا مثل همه بگویم تو پیامبر صلح هستی و بعد  دم از این جهان کثافتی که تویش دست و پا میزنیم بزنم و صلحی که نیست ! از اول نبوده و این ها ؟ یا فقط بگویم حالت خوب است آیا ؟ یا تو را واسطه قرار بدهم برای اینکه پیام رسانی باشی به خدا ؟خدایی که چند وقتی است نمی دانم خواب است یا هندزفری کرده توی گوشش و دارد دنس می تو د اند اف لایف کوهن گوش میدهد !اصلن از کجا ؟ هوم ؟ مسیج جان بیا فرض را بر این بگیریم که تو میخواستی به ما آدم جماعت توی پرانتز زبان نفهم نامه ای بنویسی ؟چطور شروع می کردی مثلا ؟اصول  نامه نگاری رعایت میکردی ؟ اصلا چه میگفتی ؟ سلام به شما عزیزانم ؟ بعد من میماندم که همه ی ما همه مان ! عزیزت هستیم آیا ؟

اصلن بگذریم … من چرا توی معذورات قرارت بدهم ! غرض ایناست که نامه ای برایت بنویسم ! از این نامه های درست درمان و آدمیزادی نیست . شرمنده ی وجود نازنینت .افتاده ام تو مود طلب کاریم . از عالم و آدم دلخورم این وسط هی زبانم نیش دار میشود طعنه میزند …

اصلن مسیج جان بیا این نامه را ندید بگیر .. قول میدهم یک روز که آرامتر بودم مثلن .برایت نامه ای بنویسم همه اش هپی ! همه اش خوشی ….

 پ .ن ) دعوتی هم ندارد !