اگر حوصله ام را داشته باشید ، میتوانم از غم ها ، بی صبری ها وترس ها و خستگی هایم داستان ها بگویم . از دوستان در بندم ، از گریه های پنهانی مامان و … من اگر حوصله تان را داشته باشم بازوانم را میگشایم ، تک تکتان را به آغوشم میکشم تا آرام هق هقتان را سر بدهید .مسئله اما حوصله داشتن / نداشتنمان نیست ، * هر قدر که به غم میدان بدهی ، میدان میطلبد ، و باز هم بیشتر ، و بیشتر …هر قدر در برابرش کوتاه بیایی ، قد میکشد ، سلطه میطلبد ، و له میکند .. غم ،عقب نمی نشیند مگر آنکه به عقب برانی اش ، نمیگریزد مگر آنکه بگریزانی اش ، آرام نمی گیرد مگر آنکه بیرحمانه سر کوبش کنی.

* زنده یاد نادر ابراهیمی /چهل نامه ی کوتاه به همسرم