روی ابرها

نجات — Thu, 18 Aug 2011 12:53:29 +0000

…. دهان ِ هر کسی که گفت : بالاخره همه چی درست میشه !

نجات — Sat, 13 Aug 2011 19:40:46 +0000

آفتاب داغ مرداد جان به سرم کرده ، ایستاده ام برای تاکسی ، به هر که میگویم آرایاشهر تخته گاز میرود گویی که آدرس نا کجا آباد داده باشم ، ماشینی می ایستد تاکسی نیست اما مسافر میزند، چند قانون نانوشته به من ثابت کرده صندلی عقب امن تر است . مینشینم ، بادی که میپیچد کلافه ام کرده ، شیشه را تا نیمه بالا میدهم ، صدای ِ راننده را میشنوم که میگوید عجب عطر خوش بویی ! یخ میزنم ، زیر لب تشکری میکنم و اخم کنان بیرون را نگاه میکنم ، حس میکنم دستش به سمت آیینه میرود و تنظیمش میکند که بهتر ببیندم ،خودم را میچسبانم به در ، توی دلم میگویم چیزی نیست ببین هی بوق میزند برای مسافر ، از شانس و اقبال من کسی آریا شهر یا مستقیم هم نمیرود ، نگاه کثیفش را حس میکنم ، حریص تر و حریص تر ، نرسیده به سازمان آب پرخاشگرانه میگویم همین جا ، ممنون ، می ایستد ، 500 تومانی را سر میدهم توی دستش و از تماس دستی که قصد داشتنش را داشت جلو گیری میکنم و هراسان از آنجا دور میشوم ، رد نگاهش را هنوز حس میکنم انگار پوستم را می سوزاند ، دلم می خواهد یک دل سیر گریه کنم ، حس زنی را داشتم که عریان گوشه ای ایستاده و مردی با نگاه کثیفش نرخ حراجش میزند . روانه میشم به سمت ایستگاه تاکسی تا بروم ولی عصر … هدفون را میچپانم توی گوشم و پر سر و صدا ترین آهنگ های ممکنه را گوش میدهم تا حواس خودم را پرت کنم ، فایده ای ندارد … سر کلاس نشسته ام آقای میم می پرسد ؟ آر یو اکی نجات ؟ بهانه می آورم : ایتز هات اند آیم وری . سوال پیچم میکند جواب میدهم امابا نگاه میفهمانمش ناخوشم به پرو پایم نپیچد … توی ذهنم با سیستم تاکسی رانی ایران دعوا میکنم ، که چرا واقعا تاکسی ، تاکسی نیست ، چرا آن حریم شخصی را که میخواهی تویش نداری ؟ و چرا نباید برای هر مسیری که میخواهی تاکسی باشد و تو با تاکسی متر ، هزینه را حساب کنی ….و هنوز در عجبم از این بیماران ِ ج ن س ی کشورم که روز به روز زیاد تر می شوند و کمتر نه !

نجات — Sat, 16 Jul 2011 11:28:55 +0000

آمدم اینجا بزرگ بنویسم پلمپ شد ، بعد به در و دیوار خانه ام که نگاه کردم ، قلبم درد گرفت به جایش کاغذ دیواریش را عوض کردم و شروع کردم به جارو کشیدن و آرام آرام آواز خواندن ، خدا را چه دیدی ، شاید دوباره دست به قلم شدم .. . همین روز ها

نجات — Wed, 12 Jan 2011 15:03:20 +0000

یک حشره کش لازم دارند این وبلاگ ها برای کشتن حشرات مرموز…..

نجات — Thu, 21 Oct 2010 12:44:03 +0000

یحتمل ، پاییز از تقویم خدا حذف شده که همچنان تابستان است .

نجات — Sun, 11 Jul 2010 12:33:21 +0000

توی گوشم زمزمه میکردی عزیزم … عزیزم …

این عزیزم گفتن هایت شده اند مسکن …

* بیزارم از تابستان گفته بودم ؟

نجات — Thu, 08 Apr 2010 10:42:48 +0000

بیدار میشوی از خواب با ترس و دلهره ، تاریکی هم انگار بیشتر خودش را به رخت میکشد ، کلافه ای ، بغض داری ، نیاز داری به حضور فیزیکی اش ، به دستانش ، به آغوش گرمش ، بی اختیار دستت به سمت گوشی میرود بلکه بتوانی بیدارش کنی و صدایش را بشنوی ، تاب بیدار کردنش را نمی آوری ، این جور وقت هاست که inbox گوشی و smsها نجاتت میدهند و آرام میگیری …

نجات — Fri, 19 Feb 2010 11:57:08 +0000

آنقدر درگیر اما و اگر و شاید و نمی دانم شده ام که کرکره ی مغزم را پایین کشیدم و تا اطلاع ثانوی فکر کردن تعطیل را هم چسباندم تنگش ….

نجات — Fri, 13 Nov 2009 12:23:36 +0000

هفته ی خوبی نداشتم راستش را بخواهی ، نه اینکه اتفاق خاصی افتاده بود یا چیزی نه ! ولی به قول مریم اگر بخواهم یک خط کش ِ 10 سانتی بگذارم و بگویم این هفته چقدر خوب بود میگویم 2 سانت ! آن هم فقط به خاطر روز سه شنبه ای که با نرگس رفتیم مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور و بعد هم دونات که حرف بزنیم از همه جا و همه کس و روزهای که می آیند و میروند و شاید فقط ِ فقط برای همین 3 شاخه گل ِ نرگسی که توی گلدان یشمی ام خشک شده اند . یعنی کل هفته را در نظر بگیری مزخرف بود. از همه نظر صفر بودم احساس ،عقل ، شور و هیجان و موسیقی و فیلم و کتاب و عکس ! این ها را نمی نویسم که بگویم من ناخوشم یا نمی نویسم که بار مسئولیت تو زیاد شود و یا اینکه بنشینی به فکر کردن که چه کار باید کرد ، واقعیت این است که هیچ کاریش هم نمیشود کرد ، آدم ها همیشه که 100 نیستند یک وقت هایی هم میشوند 50 میشوند 10 اصلن زیر 10 ! همیشه که نمی شود در اوج پرواز کرد ؟ می شود ؟ گاهی خسته می شوی گاهی دلت برای غم هم تنگ میشود ، نگو توی دنیایی که پر از غم است دلمان برای غم که نباید تنگ بشود ! خوب من این مدلی ام ، دلم غم میخواهد ، خنده میخواهد ، شور میخواهد گریه میخواهد … همه چی اصلن ! حالا این هفته ام بشود 2 شاید هفته ی بعدی بشوم 10 اصلن ، نمی دانم فقط این را میدانم که توی دفتر زندگی من فقط رنگ آبی نیست ، یک وقت هایی خاکستری یک وقت هایی سیاه یک وقت های بنفش یک وقت هایی سرخابی یک وقت هایی به رنگ انار …

* تو بخند ، من خوب میشم …

نجات — Mon, 19 Oct 2009 07:37:26 +0000

دموکرات ترین آدم ها ، دیکتاتور های آینده اند !